Mozaika jest jedną ze sztuk zdobniczych stosowanych w naszej pracowni. Technika mozaiki polega na formowaniu obrazu przez łączenie ze sobą drobnych kawałków kamienia, szkła, czy szkliwionych płytek ceramicznych. Więcej o mozaice - jej oddziaływaniu artystycznym i sposobie wykonywania oraz materiałach można przeczytać w tekście Aleksandra Hrebeniuka "Witraże-Mozaiki,Sztuka barwnych szkieł i kamyków" wydanej w Krakowie w 1938 przez Księgarnię "Nauka i sztuka".
Mozaika używana była w starożytności - znajdujemy wspaniałe przykłady dekoracji mozaikowej w budynkach prywatnych i publicznych w krajach Imperium Rzymskiego. Przykładami rozkwitu sztuki mozaikowej wczesnego chrześcijaństwa i Bizancjum są kościoły w Dafni (Grecja) i Rawennie (Włochy). W wiekach XI i XII mozaiką ozdobiono kościoły Wenecji, Grecji, Sycylii i Rzymu. Po okresie upadku mozaika odrodziła się w XIX w. za sprawą artystów Art Nouveau. Mozaika, która jest rządzącym się własnymi prawami medium artystycznym ma ogromne właściwości dekoracyjne. Może być stosowana do inkrustowania wnętrza czy fasady budynku, stanowić funkcjonalne pokrycie podłogi czy zdobić sufit.

W pracowni naszej zrealizowaliśmy mozaikę w Szkole Handlowej w Shiba (Tokio, Japonia). Stanowi ona abstrakcyjne odzwierciedlenie idei "Serca wzlatującego do Absolutu".
Pozostałe wykonane przez nas dzieła to przykład bardziej tradycyjnej tematyki. Znalazły swe miejsce w kościołach: w Otwocku - Ługach i w Falenicy.
Mamy też przyjemność zaprosić do obejrzenia jak powstawała mozaika do kościoła w Otwocku